Spomen kuća porodice Stojanović

 
Spomen kuća porodice Stojanović, depadans Muzeja Kozare, svečano je otvorena 15. maja 2007. godine.
            Inače, pomenuti objekat izgrađen je gotovo u identičnom obliku, na mjestu stare porodične kuće Gavre i Sime Stojanovića iz 1893.godine. I prije ovog starog objekta na tom mjestu se nalazio prvobitni stambeni objekat svešteničke porodice Stojanović iz 1864. godine koji će izgoriti u velikom požaru 1882. Taj stari objekat koji je dodjeljen Muzeju 1960. godine i u kojem su se nalazile dvije izložbe " Poginuli borci Prijedora u drugom svjetskom ratu" i " Dr Mladen, život i djelo", zbog svoje dotrajalosti srušen je 1989. godine. Saradnjom tadašnje Opštine i Zavoda za zaštitu spomenika kulture BiH, objekat je završen u prvoj fazi, tj. ozidan i ugrađena stolarija. Rat, nedostatak sredstava, a i nedovoljna zainteresovanost pojedinih faktora,uslovili su činjenicu da su tek 2006. godine izdvojena budžetska sredstva, raspisan tender, te izvršena druga faza sanacije objekta, odnosno njegov završetak početkom 2007. godine.
             
            Tokom 2006. i 2007. godine obnovljeni su kontakti s naslednicima porodice Sretena Stojanovića, a istovremeno i potomcima Stojanovića, što je rezultiralo dopunom muzejske zbirke, istorijskih i umjetničkih eksponata vezanih za iste. Urađen je idejni i izvedbeni plan te su postavljene dvije stalne izložbe: „Istorijska izložba o porodici Stojanović“,  s posebnim osvrtom na dr Mladena Stojanovića kojem je posvećeno više od polovine izložbe, a na spratnom dijelu izložba „Izbor iz legata Sretena Stojanovića“. Autor izložbi je Radivojac Milenko, direktor Muzeja,  uz   saradnju akademskog slikara  Predraga Marjanovića, te kustosa Muzeja.
            Uz obilje dokumenata, fotografija i manjih trodimenzionalnih eksponata, izložbu čine i 41 slika (različitih tehnika), 6 skulptura i 5 reljefa iz umjetničkog opusa Sretena Stojanovića, a jedna skulptura većih dimenzija eksponirana je pred objekat. Inače, stalna izložba je koncipirana na taj način da joj se, vremenom, mogu dodavati novonabavljeni eksponati i umjetnička djela.
           
            Treba na kraju pomenuti da su poslednji kontakti s naslednicima porodice Sretena Stojanovića (gđa Milica Arežina), te članovima porodice Stojanović (dr.Sreten Bila i Mladen-Bata Ignjatijević iz Beograda, te Mladen Stojanović iz Minhena) rezultirali dobijanjem 290 crteža i skica, 26 tempera, 57 akvarela, 3 bronzane biste, 6 malih bronzanih portreta, 4 bronzana reljefa manjih dimenzija, 1 reljef od gipsa, nekoliko ličnih predmeta Sretena Stojanovića i brojnim katalozima od prije i poslije drugog Svjetskog rata.